صبح صالح ( مترجم : رحيمى نيا )
65
فرهنگ نهج البلاغه ( فارسى )
تاريكىها . ( 775 ) الرِّيَبُ : جمع « ريبة » ، شبههها ، ترديدها . ( 776 ) خُلّوا لِمِضْمَار الْجِيَاد : براى مسابقه ( در خيرات ) واگذاشته شدند . الجياد من الخيل : اسبان خوب ، المضمار : مكان يا زمانى كه اسبان را در آن از نظر بدنى براى مسابقه آماده ميكنند . ( 777 ) رَوِيَّة : فكر و انديشه . ( 777 ) الارْتِيَاد : طلب كردن ، « رويّة الارتياد » يعنى بكمك فكر و انديشه ( مقاصد عالى را ) طلب كردن . ( 778 ) الانَاةِ : بردبارى ، شكيبائى ، انتظار . ( 778 ) الْمُقْتَبِسُ الْمُرْتَادِ : كسى كه چراغ بدست گرفته و در جستجوى گم شدهء خود است . ( 779 ) مُضْطَرَبُ الْمَهَل : مدت تلاش و عمل . ( 780 ) صَائِبَةٌ : مطابق واقع . ( 781 ) اقْتَرَفَ : كسب كرد ، بدست آورد . ( 782 ) وَجِلَ : ترسيد . ( 783 ) بَادَرَ : مبادرت كرد ، پيشى گرفت . ( 784 ) عُبِّرَ فَاعْتَبَرَ : كرارا بر او عبرتها عرضه شد و او از آنها پند گرفت . ( 785 ) ازْدَجَرَ : امتناع ورزيد ، دورى كرد . ( 786 ) انَابَ الَى اللَّهِ : بسوى خدا رجوع كرد . ( 787 ) احْتَذَى : عملش را شبيه عمل مقتداى خود كرد ، مطابق پيشوايش عمل كرد . ( 788 ) افَادَ ذَخِيرَةً : ذخيرهاى بدست آورد . ( 789 ) اسْتَظْهَرَ زَاداً : رهتوشه برداشت . ( 790 ) وَجْهُ السَّبِيلِ : سر منزل مقصود . ( 791 ) التَنَجُّز : تَنَجُّزُ الوَعدِ : مطالبه وفاى بعهد . ( 792 ) لِتَعِيَ مَا عَنَاهَا : تا آنچه را كه مىشنوند حفظ كنند . ( 793 ) تَجْلُو : روشن مىسازد ، آشكار و ظاهر مىكند . ( 794 ) الْعَشَا : مصدر « عشى » تار شدن چشم ، شب كورى . ( 795 ) الاشْلَاء : جمع « شلو » اعضاء . ( 796 ) الاحْنَاء : جمع « حنو » ، هر عضو بدن كه كج و منحنى باشد مثل دندهها . ( 796 ) مُلَائِمَة : هماهنگى ، تناسب . ( 797 ) الارْفَاق : جمع « رفق » ، سود و نفع ، چيزى كه از آن كمك مىجويند . ( 798 ) رَائِدَة : جوينده . ( 799 ) مُجَلِّلَات : فرا گيرنده ، همه گير